رحمت حقّ خود رحمتى بود كامل و عنايتى شامل مرجميع جهانيان را و جمله عالميان را . خدايش به صراحت تمام او را « رحمة للعالمين » خوانده و بر مقدم لياقتش كه از گنجينهء موهبت فراهم آمده هزاران درّ خوشاب و لآلى شاهوار از تكريم و آفرين افشانده و از مقام رفيعْ فرمانِ منيع صادر گشته كه : وَما أرْسَلْناكَ إلّارَحْمَةً لِلْعالَمينَ » « 1 » و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم . او همه را آمد با رحمت بسيار از لوازم سعادت و نعمت بىشمار از مواهب عنايت ، امّا از كوردلان كج فهم و بىحاصلان كم حظ بسى بودند و بسيار باشند كه به سوء اختيار خويش از او نصيبى نبرده‌اند و بهره‌اى نيافته‌اند . در حالى كه به تأكيد عقل فرض عين است جان همگان را و به ويژه رنج آلودگان درد هوا و زمين گيران بستر هوس راكه از طبيب جان‌ها و توان بخش ايمان‌ها مدد جويند و به امداد حضرتش از قيد وساوس شيطانى و هواجس نفسانى رها شوند و طريق نجات پويند . چون تو بيمارى از هوا و هوس * رحمة العالمين طبيب تو بس هر كه را از كمال مايه بود * خرد مصطفاش دايه بود گر ندانيد اى هوا كوشان * بشنويد اين سخن ز خاموشان تا بگويند بر زبان خرد * هر كه دل داد دين او بخرد ( سنايى غزنوى )

--> ( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 107 .